|
O tak szczególnym miejscu jakim jest Kampinoski Park
Narodowy nie wystarczy pisać i nie wystarczy mówić. Trzeba je przede wszystkim
odwiedzić. Mieszkańcy Leszna mają ku temu niepowtarzalną okazję gdyż gmina jest
jedną z ośmiu położonych na terenie parku. Ten wyjątkowy obiekt przyrodniczy
chroniący faunę i florę, bogactwo kulturowe i historyczne Puszczy Kampinoskiej,
zajmujący powierzchnię38 544 ha (drugi po
Biebrzańskim pod względem wielkości PN w Polsce) w tym roku skończył pół wieku!
Czy jednak zdajemy sobie sprawę z walorów przyrodniczych
oraz wartości tego wyjątkowego miejsca? Może korzystając z roku jubileuszowego
warto na nowo przypomnieć jego rolę i znaczenie dla społeczeństwa. O parku i
roku jubileuszowym rozmawiamy z jego wieloletnim dyrektorem Jerzym Misiakiem.
*
Panie dyrektorze Kampinoski Park
Narodowy to przepiękne krajobrazy, zabytki, pomniki przyrody i miejscach
historii. Dominującą formacją parku są lasy, które stanowią prawie 28 tys. ha
(około 74 % powierzchni KPN). Ile mają lat? Ile gatunków roślin i zwierząt
zamieszkuje te tereny?
- Dominującą
formacją parku są rzeczywiście lasy. Zanim powstał, działalność człowieka
spowodowała zniszczenie dużej części prastarej puszczy. Dzisiaj drzewostany
wiekowe zajmują 15% powierzchni leśnej. Średni wiek pozostałych wynosi 70 lat.
Głównym gatunkiem jest sosna, obok której w borach świeżych rośnie także dąb
szypułkowy, brzoza, jałowiec. Znajduje się tu bogaty świat flory (ok. 1400
gatunków roślin naczyniowych - 66 gat. drzew, 70 gat. krzewów) i fauny (w ocenie naukowców występuje tu ok. 50%
krajowego świata zwierzęcego - 16,5 tys. gat). Łącznie w Kampinoskim Parku
Narodowym stwierdzono 215 gatunków ptaków oraz 52 gatunki ssaków. Mamy więc "za
progiem" prawdziwe bogactwo z którego możemy korzystać i którym możemy oddychać.
Miliony kampinoskich drzew to ogrom świeżego, bogatego w tlen i odurzającego
powietrza, którym mieszkańcy Leszna i wszystkich gmin parkowych oddychają
każdego dnia.
* Panie dyrektorze za nami
pół wieku ciężkiej pracy wielu osób. Były momenty lepsze i gorsze, ale puszcza
się odrodziła. Dzisiaj rośnie tu piękny dojrzały drzewostan. Ile osób na
przestrzeni lat pracowało w Kampinoskim Parku
Narodowym?
- Rzeczywiście
od samego początku funkcjonowania parku jego pracownicy i Rada Naukowa dołożyli
wszelkich starań, aby Puszcza Kampinoska mogła się regenerować i odradzać.
Dzisiejszy wygląd i kondycja parku jest efektem pracy 1400 osób, wśród których
było 5 dyrektorów i 107 członków Rady Naukowej, organu doradczego dyrektora.
Obecnie połowa zatrudnionych w parku pracowników (70 osób) to leśnicy. Ale
wszystkie pracujące tu osoby dbają o park w każdym tego słowa znaczeniu. Badania
naukowe, które są tu realizowane służą ochronie przyrody i zarządzaniu tym
terenem ze wszystkimi jego dobrodziejstwami. Śledzone są zmiany w przyrodzie
nieożywionej, w szczególności wahania stanu wód powierzchniowych i podziemnych.
Prace badawcze dotyczą również reintrodukowanych gatunków roślin i zwierząt:
cisa, modrzewia polskiego, buka zwyczajnego, łosia, bobra, rysia.
* W parku czeka na nas 360 km szlaków turystycznych pieszych,
200-kilometrowy szlak rowerowy. Modne stają się wędrówki z kijkami i poranny
jogging. Jak jeszcze zachęciłby Pan naszych Czytelników do dłuższego spaceru po
tym terenie?
- Rok jubileuszowy jest rzeczywiście doskonałą
okazją do tego, by na nowo przypomnieć walory przyrodnicze, historyczne i
kulturowe parku. Wartość Puszczy Kampinoskiej jest nieoceniona. Mamy tu
porośnięte suchymi borami sosnowymi wydmy sąsiadujące z podmokłymi łąkami lub
lasami bagiennymi, ukwiecone łąki i piękny mazowiecki krajobraz. W ciągu 290
lat, od 1655 r. do 1945 r., puszcza i okolice były terenem 7 wojen i 5 powstań
narodowych. Są więc miejsca historyczne (mogiły powstańcze w Kampinosie i
Zaborowie Leśnym, cmentarze wojenne i partyzanckie w Wiktorowie, Granicy,
Laskach, Kiełpinie i Wierszach oraz cmentarz-mauzoleum w Palmirach - symbol
męczeństwa Polaków podczas II wojny światowe). Na terenie parku i jego strefy
ochronnej jest też 39 obiektów zabytkowych - kościoły, dworki, kapliczki oraz
129 pomników przyrody w tym Dąb Kobendzy, który ma ponad 320 lat, najgrubsze drzewo w Polsce - Topola
Lesznowska, która ma
11 m w obwodzie oraz w miejscowości Korfowe niedaleko
Kampinosu największy w Polsce jałowiec zwany Królewskim Jałowcem. Jest też
siedem ścieżek dydaktycznych i trzy placówki dydaktyczno-edukacyjne. Tak więc
powodów, dla których warto spędzić niedzielę blisko domu jest wiele.
* Trwa rok jubileuszowy parku. Była konferencja
prasowa, uroczysta akademia. Co jeszcze jest
planowane?
-
Czytelnikom "Biuletynu Kampinoskiego" przekazujemy szczegółowy kalendarz
uroczystości. Pragniemy zorganizować wspólnie z miejscowymi samorządami
gminnymi, powiatowymi, stołecznym i wojewódzkim obchody 50-lecia utworzenia
Kampinoskiego Parku Narodowego. Bardzo cieszymy się, że samorządy włączyły się w
organizację obchodów jubileuszowych. Będą wystawy, konferencje, uroczystości
patriotyczno-religijne. Najbliższe wydarzenie to wystawa fotograficzna "Pół
wieku Kampinoskiego Parku Narodowego". Ekspozycję składającą się z
kilkudziesięciu zdjęć oglądać będzie można już od 1 kwietnia do 3 maja na
Krakowskim Przedmieściu nieopodal Domu Polonii. Autorzy fotografii "wydobyli" z
parku to co najcenniejsze - jego tradycyjny mazowiecki krajobraz, z mozaiką
malowniczych łąk, uchwycili w kadrze przedstawicieli puszczańskiej fauny -
rysia, łosia, orła bielika oraz sfotografowali leśne ostępy w obszarach ochrony
ścisłej, a także pamiątki kultury i historii. Zarówno na wystawę jak i na
wszystkie kolejne uroczystości wszystkich mieszkańców Leszna serdecznie
zapraszamy.
Magdalena Kamińska
Kampinoski Park Narodowy
| |
